Yıl 1994 ya da 1995. Özbekistan Özbek Türk Anadolu Otelcilik ve Turizm Meslek Lisesinde İngilizce Öğretmeni olarak görev yapıyorum. Fırsat buldukça oradaki insanlarla tanışıyor ve onlarla birlikte oluyorum. Türk töre ve adetlerinin en güzel örneklerini iliklerime kadar yaşıyorum. Tanıştığım bir Ahiskalı Türkün bana ve diğer arkadaşlarıma gösterdiği itibarı hiç unutamam. Vatanımızı VATAN, bayrağımızı BAYRAK bilen insanlar Ahiska Türkleri. Bu insanların Yurdumuzun değişik yerlerine yerleştirilmelerine ihtiyaç var. Bir ağaca aşı yapmak gibi bir şey. Sözümü getireceğim anı şu: Türk Bayrağını gördüğünde öylesine duygulandı ve ağladı ki. Sarıldı. Öptü. Öptü. Anladım ki Türk Bayrağı her an yanımızda taşımamız gereken bir numaralı ihtiyaç malzemesi! Eşimin de Taşkentde görev yaparken Türk Büyükelçiliğinde Türk Bayrağının dalgalanışını ilk gördüğü andaki heyecanını ve gözyaşlarını hiç unutamam. Şu an bile o göz yaşlarının tazeliğini gözlerimde ve yüreğimde içtenlikle hissedebiliyorum.
Muzaffer ÇEVEN- Cidde Uluslararası Türk Okulu Müdürü (İngilizce Öğretmeni)
http://zafernefer.4t.com/blank_10.html">http://zafernefer.4t.com/blank_10.html
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder